Persoonlijke instellingen

Zelfbouw seinpost

Uit BeneluxSpoor.net - Encyclopedie
Versie door Fred (overleg | bijdragen) op 20 sep 2017 om 17:00
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ga naar: navigatie, zoeken
Hoofdpagina  Categorie-index  Index  Menu
Vorige | Volgende

Onder redactie van: BeneluxSpoor.net / Auteur: Hans van de Burgt


Post T

In het artikel Toepassing van seinen op de modelspoorbaan (zie: 'Meer informatie') heeft u kennis kunnen maken met een voorbeeld-station met twee seinposten. 'Post T' was de benaming voor de ruimte op een Nederlands spoorwegstation waarin zich de railverkeersleiding bevond. Van hieruit bediende de treindienstleider de seinen en wissels op het station. Vandaar Post T, met de 'T' van treindienstleider. De post was vaak in een toren ondergebracht, maar werd ook wel opgenomen in een uitbouw van het stationsgebouw aan de perronzijde, om goed overzicht te kunnen hebben over het emplacement. Wanneer een emplacement te groot was om vanuit één post te overzien,
waren er vaak extra posten.

250px-Muiderpoort boven.jpg
Afbeelding: 01
De voormalige Post T, te Amsterdam Muiderpoort
Bron: nl.wikipedia CCimage.jpg
 


In de tijd van de klassieke beveiliging kon de afstand van de post
tot de wissels en (arm)seinen niet te groot zijn, vanwege de maximale lengte van de trekdraden. Dan werd een deel van het station vanuit een extra post bediend. Deze heette dan 'Post' gevolgd door een Romeins cijfer of een letter, te beginnen bij 'Post I' of 'Post A'. Deze posten kregen de instructies van Post T. Met de invoering van de Centrale Verkeersleiding (CVL) verdwenen de meeste posten, inclusief Post T. Tegenwoordig regelt Prorail het treinverkeer, vanuit enkele centrale locaties (VL-posten).

De bedieningstoestellen van seinen, wissels (en soms ook van de overweginstallatie), werden ondergebracht in de seinposten of -huizen. De inrichting ervan hing af van het belang van de desbetreffende post. Voor Post T waren er, naast de bedieningshendels van de seinen en wissels, een aantal telegraaftoestellen, telefoontoestellen, inrichtingen
voor het geven of ontvangen van klokseinen, een ruimte voor het bijhouden van registers
en plaats voor de dienstregeling.
Posten, van waaruit enkel wissels werden bediend, noemde men wisselposten. De posten voor het beveiligen van brugdelen of baanvakken, werden brug- respectievelijk blokposten genoemd.


Seinpost in 1:87 (schaal H0)

De Nederlandse Spoorwegen maakten handig gebruik van een soort modulaire bouwwijze van haar houten seinhuizen. Met een breedte van slechts 2,60 m. en een hoogte van 2,70 m. en een diepte van 3,25 m. kon deze module per platte spoorwagen vervoerd worden.
Hieronder treft u de tekening aan van zo'n laag houten seinhuis. In dit geval gaat het om Type A II.

Seinhuis-01.png
Afbeelding: 02
Laag houten seinhuis, type A II, NS
Tekening gemaakt door: Hans van de Burgt


Het seinhuis is vrij eenvoudig na te bouwen uit polystyreenplaat. Zie hiervoor de onderstaande maatschets.
Bij voldoende belangstelling kan het seinhuis in deze vorm, of met eventuele aanpassingen, tegen een vergoeding, ook in 3D geprint worden bij één van de printshops. Neem hiervoor contact op met de redactie via het envelopje rechts-onderaan deze pagina.


Seinhuis-02.png
Afbeelding: 03
Maatschets, Laag houten seinhuis, type A II, NS
Tekening gemaakt door: Hans van de Burgt


Seinhuizen in varianten

Vos kWha d.jpg
Afbeelding: 04
Waterhuizen Aansluiting, waar net de trein naar Groningen langs de blokpost rijdt.
Bron: klassiekebeveiliging.nl


Het houten seinhuis kon worden uitgerust met ramen rondom, naar gelang er behoefte aan was. De treindienstleiders moesten immers vrij uitzicht hebben op de perronsporen en/of het rangeerterrein. De positie van de deur kon makkelijk worden aangepast. De lage variant van type A II kon worden ingezet als aanbouw van een (klein) stationsgebouw, maar kon ook verhoogd worden toegepast. Het geheel werd dan op een gemetselde verhoging geplaatst. Meerdere units konden gecombineerd worden tot een seinhuis, dat op een gemetselde toren werd geplaatst, die voorzien werd van een metalen trap. Ook was de unit vrij eenvoudig te gebruiken als brug- of blokpost. Er waren verschillende varianten; Er werden met name verschillende daken gebruikt. die met het overhangende zadeldak kwam het meest voor. Het bekendste nog bestaande voorbeeld hiervan, is het oude seinhuis van Hoogezand-Sappemeer in het Spoorwegmuseum.

Seinhuis-varianten.png
Afbeelding: 05
Seinhuis-varianten
Tekening gemaakt door: Hans van de Burgt


In een enkel geval werden er wat ruimere seinhuizen gebruikt. Op onderstaande foto staat Post II van Gorinchem.
Het seinhuis heeft nu vier ramen en een deur aan de lange zijde. In plaats van een punt- of zadeldak, is hier gebruik gemaakt van een plat dak. Blijkens de trap met vijf i.p.v. vier treden, staat het ook iets hoger dan in bovenstaande tekeningen.

GW-GorinchemPostII 22december1980.jpg
Afbeelding: 06
Post II te Gorinchem 1980
Bron: Gerard van de Weerd


Op onderstaande foto is een leuke variant te zien van een seinhuis op een toren.


NSp-meene10220.jpg
Afbeelding: 07
Utrecht CS, 26 maart 1959. Loc 1213, met trein D 302 Amsterdam - Wenen/Bad Kissingen, passeert Post C.
Foto: Kees van de Meene.
Bron: Nico Spilt



Meer informatie

Encyclopedie:
Externe websites:
Klassieke beveiliging.
Nico Spilt.
Norm S-7 (PVR) Profiel van vrije ruimte (pdf).
Gerard van de Weerd
The Signalpage.



Hoofdpagina  Categorie-index  Index  Menu
Vorige | Volgende
Contact met de redactie: Contact met de redactie